💐از امام رضا (علیه‌السلام) نقل شده است که فرمودند:
در روز قیامت، چهار روز به سمت خداوند همراهی می‌شود، همچون عروس که به سمت حجله همراهی می‌شود.
گفته شد: کدام روزهاست؟
فرمود: روز عید قربان، روز فطر، روز جمعه و روز (عید) غدیر که به راستی روز (عید) غدیر بین آنها مثل ماه بین ستاره هاست.

و این روزی است که ابراهیم (علیه‌السلام) در آن از آتش (نمرود) نجات یافت، پس به شکرانۀ آن روزه گرفت.

و این روزی است که خداوند، دینش را با نصب پیامبر (صلی الله علیه وآله) علی (علیه‌السلام) را به عنوان راهنما کامل نمود و فضیلت و وصی بودن او را آشکار فرمود، پس آن حضرت آن روز را روزه گرفت،

و آن روزی است که کامل شده است، روزی است که دماغ شیطان به خاک مالیده شد،

و روزی است که (اعمال شیعیان علی) و دوستان آل محمد (علیهم‌السلام) پذیرفته می‌شود،

و آن روزی است که خدا دینش را کامل نمود،
در آن روز خداوند متوجه اعمال مخالفان (علی علیه‌السلام) می‌شود و آن را چون غبار پراکنده قرار می‌دهد.

و آن روزی است که خداوند به جبرئیل دستور می‌دهد که کرسی کرامت الهی را در مقابل بیت‌المعمور نصب کند و جبرئیل بر آن بالا رود و تمام ملائک از تمام آسمانها به سوی او گرد می‌آیند، مدح و ثنای آل‌محمد (صلی الله علیه وآله) را می‌گویند و برای شیعیان علی و امامان (علیهم‌السلام) و محبین آنها از فرزندان آدم استغفار می‌کنند،

و روزی است که خداوند به کاتبان اعمال دستور می‌دهد که از روز عید غدیر تا سه روز، از محبّان اهلبیت (علیهم‌السلام) و شیعیان آنها رفع قلم شود و خطاهای آنان را به عنوان احترام به محمد و علی و امامان (علیهم‌السلام) ثبت نکنند،

و آن روزی است که خداوند برای محمد و آلش (علیهم‌السلام) و بستگانش قرار داده است،

و روزی است که در آن، خداوند بر حال کسی که در آن روز عبادت کند و کسی که بر عیال و خودش و برادران توسعه دهد می افزاید، و او را از آتش نجات می‌بخشد،

و روزی است که خداوند، تلاش شیعیان را در آن پذیرفته شده قرار می‌دهد و گناهان آنها بخشیده و عمل‌هایشان قبول می‌شود.

و روز برطرف شدن سختی، و پاک شدن وبال (گناهان) و روز بخشش و عطا و روز نشر علم و روز بشارت و روز عید اکبر است،

روزی که در آن دعا مستجاب می‌شود،
و روز جایگاه بزرگ و روز پوشیدن لباس (نو) و کندن لباس سیاه (و کهنه) است،

و روز عهد معهود، و روز درو شدن غصّه‌ها و روز بخشش و گذشت از گناهکاران شیعۀ امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است،

و آن روزی است که باید (به سمت خوبی‌ها و ولایت) سبقت گرفت،

و روز صلوات فرستادن بر محمد و آل اوست،

و روز خشنودی و روز عید اهلبیت و محمد (صلی الله علیه وآله) و روز قبولی اعمال و روز درخواست زیادشدن است،

و روز راحتی مؤمنین و روز تجارت و روز دوستی و روز رسیدن به رحمت الهی است.»

و روز پاکیزه نمودن (نفس) و روز ترک کبائر و گناهان است،

و روز عبادت و روز افطاری دادن به روزه داران است. کسی که در آن روز، مؤمن روزه داری را افطار دهد، مثل کسی است که ده نوبت به اندازۀ «فثام» طعام داده است.
بعد فرمود: می دانی فثام چیست؟
عرض کردم: خیر.
فرمود: یعنی صد هزار (که وقتی ضرب در ده شود، می شود یک میلیون)،

و آن روزی است که باید به همدیگر تهنیت گویند، وقتی مؤمنان همدیگر را ملاقات کردند، بگویند: الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلَایَةِ اَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ وَ الْاَئِمَّةِ علیهم‌السلام؛
حمد خدای را که ما را جزء تمسک جویان به ولایت امیرمؤمنان علی (علیه‌السلام) و امامان (علیهم‌السلام) قرار داد.

و روز تبسم به چهرۀ مردم با ایمان است،
پس هر کسی که در روز غدیر به چهرۀ برادر مؤمنش تبسّم کند، خداوند به او در روز قیامت نظر رحمت افکند، و هزار حاجت (دنیایی) او را برآورده سازد و قصری از درّ سفید در بهشت برای او بنا کند و چهرۀ او را نورانی سازد،

و آن روز زینت است، پس کسی که خود را برای روز غدیر، زینت کند (و لباس زیبا بپوشد) خداوند، گناهان بزرگ و کوچک او را می‌بخشد، و فرشتگانی را مأمور می‌کند که تا سال آینده حسنات و درجات این روز را بنویسند و اگر از دنیا رفت، پاداش شهید را دارد و اگر زنده ماند، زندگی با سعادت خواهد داشت.

کسی که مؤمنی را طعام دهد، گویا تمام انبیا و صدّیقین را طعام داده است.

اگر در این روز، به مؤمنی سرزند و دیدار کند [خداوند] هفتاد نور در قبر او وارد می‌کند و قبر او را توسعه می‌دهد و هر روز، هفتاد هزار ملک به زیارت او می‌شتابند و بشارتِ بهشت می‌دهند.

در روز غدیر، خداوند، ولایت (علی علیه السلام) را بر آسمانهای هفت‌گانه عرضه کرد،

پس اهل آسمان هفتم به آن سبقت گرفتند، پس خداوند آن را با عرش، مزیّن کرد،

آنگاه اهل آسمان چهارم به آن سبقت گرفت و خداوند آن را با بیت المعمور زینت داد.

پس اهل آسمان دنیا به آن (ولایت) سبقت گرفت، پس خداوند آن را با ستارگان زینت داد.

آنگاه خداوند، ولایت را بر زمینیان عرضه کرد که مکه سبقت گرفت و خداوند آن را با کعبه مزیّن ساخت.

سپس مدینه سبقت گرفت که آن را به وجود محمد مصطفی (صلی الله علیه وآله) مزیّن نمود،

آنگاه کوفه سبقت گرفت که خداوند آن را به وجود امیرمؤمنان علی (علیه‌السلام) زینت داد،

و بر کوه‌ها عرضه کرد که سه کوه سبقت گرفتند؛ عقیق، فیروزه و یاقوت، لذا این سه کوه بهترین جواهر شدند.

آنگاه کوه های دیگر اقدام کردند که معدن‌های طلا و نقره شدند،

و هر کوهی که اقرار نکرد و (ولایت را) نپذیرفت، کوه‌های بی گیاه [و خشک] شدند.

و در این روز ولایت بر آبها عرضه شد، هر آبی قبول کرد، شیرین و هر آبی نپذیرفت، شور و تلخ شد.

و خداوند آن را بر نباتات (نیز) عرضه کرد، پس هر گیاهی قبول کرد، شیرین و پاکیزه شد، و هر کدام نپذیرفت، تلخ گشت.

آنگاه در آن روز، آن را بر پرندگان عرضه کرد، هر پرنده‌ای آن را پذیرفت، گویا و دارای صوت زیبا شد و هر کدام انکار کرد، گنگ و الکن شد.

مثالِ مؤمنانی که ولایت امیرمؤمنان علیه السلام را در روز غدیر قبول کردند مانند ملائکه‌ای است که بر آدم سجده کردند،

و مَثَل کسانی که ولایت ایشان را در روز غدیر نپذیرفتند، همانند ابلیس است.

و در این روز، آیه اکمال نازل شد، و خداوند هیچ پیغمبری را مبعوث نکرد، مگر اینکه روز بعثتش در نزد او مانند روز غدیر بود و حرمت آن را می‌شناخت؛ زیرا در این روز، وصیّ و جانشین خود را برای بعد از خود، برای امّتش مصوب می‌کرد.

💐🌹🌿🌹💐