امروز پست محل خدمت من در پایین راه پله های رواق دارالمرحمه بود، چون محل پستم خلوت بود و کسی سوال چندانی از من نمی پرسید؛ فکر می کردم زیاد مفید نبوده ام.

موقع برگشتن در اتوبوس خط 40 (مسیر حرم مطهر-بلوار طبرسی) سوار شدم؛ یک مسافر زائر خانم، آدرس خیابان نواب را از مسافران جلو اتوبوس می پرسید، مسافران نشسته در اتوبوس خیابان نواب صفوی سمت مشرق حرم مطهر امام رضا علیه السلام را به او نشان می دادند؛ یکی از مسافران می گفت: چند بار سوال کرده و راهنمایی کرده ایم باز هم می آید و سوال می کند. یکی دیگر گفت: خیابان طبرسی هم نواب دارد. تا این را شنیدم و سردرگمی مسافر را دیدم از اتوبوس که هنوز در ایستگاه بود و حرکت نکرده بود پیاده شدم و از آن ها که ده نفر خانم با لهجه کرمانی بودند با دو بچه خوابیده در بغل، پرسیدم کجا می خواهید بروید: یکی از آنان کارتی را نشان داد که خیابان طبرسی 63 میلان نواب روی آن نوشته بود.

من از آن ها خواستم که سوار اتوبوس شوند چون مسیر امشب من با آدرس آن ها یکی بود. وقتی آن ها را تا مسجد و حسینیه ابوالفضلی کلاته عربی ها که کاروان آن ها در آن جا مستقر بود؛ راهنمایی کردم؛ خیلی برایم دعا کردند.

یکی از آن ها گفت: ان شاء الله بری کربلا.

من هم شاد و مسرور بودم که این هدیه را از امام رضا علیه السلام دریافت کرده بودم

الحمدلله رب العالمین